краткий пересказ повести «детство» максима горького.

краткий пересказ повести «детство» максима горького.

  1. В повести «Детство» М. Горький рассказал о своих детских годах, в которых едва ли не главное место занимала его бабушка. Странноватая, очень полная, большеголовая, с огромными глазами, рыхлым красноватым носом. В жизни мальчика бабушка появилась, когда умер его отец, и до конца своих дней она всегда была рядом.
    Ang lalaki nakit-an ug nakasabut nga sa sulud ang lola matahum, siya malumo, mapinanggaon, buotan, naningkamot nga makasabut ug motabang sa bisan unsang kahimtang.
    Sa kabug-osan niini, ang lola dali nga naglakaw, hapsay ug luwas. Ang iyang mga lihok sama sa iring.
    Ang akong lola adunay nindot kaayo nga pahiyom nga maputi sa niyebe, samtang ang iyang mga mata nagsiga sa usa ka mainit nga kahayag, ug ang iyang nawong nahimo’g bata ug mahayag.
    Itom ang iyang buhok nga itom, mabaga kaayo, taas ug utok. Tungod niini, sa dihang gisukmutan siya sa akong lola sa usa ka talagsaon nga adunay sagup nga suklay, kasagaran siya nasuko.
    Si lola nagsulti nga malipayong, komportable, nagkanta. Kanunay gihisgutan ang Dios. Ang tanan nga gisulti niya mainiton ug mabinati, mao nga ang batang lalaki gikan sa una nga adlaw nakighigala sa iyang lola, nahimo siya nga labing matinud-anon ug suod nga higala, ang labing masinabtanon nga tawo. Sa ulahi nahibal-an niya nga ang lola mao ang tawo nga naghatag sa iyang gugma sa kawala, nahigugma siya sa kalibutan nga ingon niini.
    М. Горький трепетно вспоминает о бабушке, и, возможно, именно бескорыстное отношение к людям помогло писателю в дальнейшем перенес Повесть М. Горького «Детство» автобиографична. Все, кто окружал Алешу Пешкова, помогли вырасти писателю, пусть с болью воспоминаний, обид, но это была школа.
    Ang usa ka nagkurog, bisan pa wala’y panimuot nga gugma gihimo sa bata nga lalaki sa iyang lola nga si Akulina Ivanovna. Usa ka tawo nga dato nga kalag, kolor nga hitsura, nagbaton sa kinaadman nga kinaiya sa mga Ruso.
    Алексей увидел впервые бабушку, когда ей «за шестой десяток лета-весны перекинулись-пошли». Так, как воспринимала окружающий мир бабушка, никто не мог. От проплывающего мимо берега, от утопленных в небе куполов церквей она могла расплакаться или рассмеяться. А кто еще мог рассказать мальчику такие сказки, что прожженные бородатые матросы просили: «Ну-ка, бабушка, расскажи еще чего!.. » Для Алеши Пешкова бабушка стала тем светом, который должен быть у каждого в жизни. Она стала самым верным его другом, «самым понятным и близким человеком». «Вся она темная, но светилась изнутри.. . неугасимым, веселым и теплым светом».
    Si Alyosha nagtuon sa kaugalingon nga dili hinakog nga gugma mismo sa iyang lola, tungod kay ang pamilya sa apohan, diin dili gyud siya moadto, nagpuyo sumala sa higpit nga mga lagda nga gipatukod sa usurper nga apohan. Morag ang usa ka mabinationg tawo usahay manilhig niini, apan ang kabhang motuslok sa lugar…. ug ayaw pag-agi, o ang pagbadlong mahimong mga baras. Nahibal-an pag-ayo ni lola ang kinaiya sa apohan, wala mahadlok kaniya, dili sama sa ubang mga sakop sa pamilya. Alang ni bisan kinsa, mahimo siyang usa ka bukid kung sayup ang iyang lolo.
    Ang iyang kainit napuno sa balay, ang iyang gugma ug kahayag, kusog nga buhi Gibutang niya ang iyang kalag sa pag-atiman sa iyang mga anak ug mga apo. Ang babayeng gypsy nga dili kinahanglan, gilabog sa ilawom sa ganghaan sa balay, gisagop sa iyang lola ingon usa ka lumad, gipakaon niya ug ang bata migawas. Nagtrabaho gikan sa kaadlawon hangtod sa gabii sa gabii sa balay, nakita sa akong lola ang tanan ug ang tanan nga nahitabo sa palibot nga gitagad ang tanan nga nanginahanglan kaniya.
    Ug ang iyang kabayanihan sa kalayo, Siya parehas sa mga elemento. Parehas, siga ug lola, nakig-away alang sa workshop. Kinsa Gintipigan niya ang mahal sa iya, amo ang puluy-anan, panimalay; gisunog sa kalayo ang giisip nga iyang tukbonon. Ang kalayo napalong, ang akong lola nagdilaab, apan nakakaplag usab siya mga pulong sa paghupay alang sa uban.
    Si Gorky nakaagi sa usa ka eskwelahan sa pagkamanggihatagon ug pagkamaalamon, gugma ug pagkamadinauton, apan siya mismo ang misulay sa pag-analisar sa iyang mga binuhatan sa tanan niyang kinabuhi, paghatag gugma, ug pag-edukar sa iyang kaugalingon. Ug salamat sa kapalaran nga siya adunay ingon usa ka talagsaon nga lola.
Loading ...

Idugang sa usa ka comment

Dili ma-publish ang imong email address. Обязательные поля помечены *